Τρόποι χρηματοδότησης της μεταλιγνιτικής περιόδου

Από το 1992 που έγινε η παγκόσμια συνδιάσκεψη για το κλίμα στο Ρίο της Βραζιλίας ήχησαν και επίσημα τα πρώτα καμπανάκια για όλα τα ορυκτά καύσιμα, και φυσικά το λιγνίτη.

Το κάρβουνο, το πετρέλαιο κλπ ως βασικοί ένοχοι για το φαινόμενο του θερμοκηπίου μπαίνουν από τότε δικαίως στο μάτι του κυκλώνα και αρχίζουν να χάνουν πόντους, αφού τα περιβαλλοντικά μειονεκτήματα κοστίζουν πλέον ακριβά και υπερβαίνουν τα οικονομικά πλεονεκτήματα. Πράσινοι φόροι, εξωτερικό κόστος, καταβολή δικαιωμάτων CO2 ανεβάζουν όλο και περισσότερο το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ κόστος των ορυκτών καυσίμων και αναγκάζουν πολλές χώρες να αλλάξουν την ενεργειακή τους πολιτική.

Σύμφωνα με τα παραπάνω θα έπρεπε το 1992 να αποτελεί και την αφετηρία αυτού που αποκαλούμε στην περιοχή μας «μεταλιγνιτική εποχή», αφού η αντίστροφη μέτρηση για το λιγνίτη ξεκινά το έτος αυτό. Δυστυχώς η πλειοψηφία των τοπικών φορέων και η Αυτοδιοίκηση θεώρησε ότι η μεταλιγνιτική εποχή αρχίζει μετά την εξάντληση (ή τη δραστική μείωση) των λιγνιτικών αποθεμάτων. Για αυτό και δεν έκανε καμιά ουσιαστική προετοιμασία την εικοσαετία 1990 -2010, πιστεύοντας ότι υπάρχει χρόνος για την επόμενη μέρα. Πέρα από φραστικές αναφορές στη μεταλιγνιτκή περίοδο και αποσπασματικά σενάρια (ή μάλλον καταγραφές επιθυμιών, πχ «Ενεργόπολις»), τα οποία σενάρια χρονολογούνται την τελευταία μόλις πενταετία, η Πολιτεία και η Αυτοδιοίκηση δεν συνέταξαν ένα μακρόπνοο επεξεργασμένο και κοστολογημένο master plan εικοσαετίας, σχεδιασμένο από μελετητικούς οίκους διεθνούς αναγνώρισης, με ενδιάμεσους στόχους, με μελέτες εφαρμογής, με καθορισμό χρήσεων γης και διακριτούς ρόλους Κράτους  – Αυτοδιοίκησης – Ιδιωτών.

Ένα τέτοιο σχέδιο εκτός των παραπάνω θα έπρεπε φυσικά να είναι εφοδιασμένο και με καθορισμένα χρηματοδοτικά εργαλεία.

 

Σε αυτό ακριβώς το ζήτημα, τη χρηματοδότηση,  εστιάζεται η σημερινή παρέμβαση της Αυτοδιοικητικής Κίνησης Κοζάνης, η οποία από την πρώτη στιγμή της ίδρυσης της έθεσε το  θέμα της μεταλιγνιτικής περιόδου. Όπως και σε άλλους τομείς δεν περιορίστηκε στην κριτική, αλλά κατέθεσε συγκεκριμένες προτάσεις χρηματοδότησης,  ενσωματώνοντας και απόψεις του τοπικού οικολογικού κινήματος. Τις προτάσεις αυτές  υποβάλουμε σήμερα στο Δημοτικό Συμβούλιο Κοζάνης για συζήτηση, ψήφιση και διεκδίκηση.

 

 

1. Τοπικός Πόρος

1.1) Στο νόμο Ν.3851/2010 για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας το τέλος ΑΠΕ είναι 2,7 % προ ΦΠΑ [1],  όταν το αντίστοιχο τέλος  (ο Πόρος ανάπτυξης ) για τις «λιγνιτόπληκτες» περιοχές είναι μόνο 0,4% του κύκλου εργασιών της ΔΕΗ. Βέβαια η βάση υπολογισμού είναι διαφορετική, αλλά και πάλι η διαφορά (και η άνιση μεταχείριση είναι εμφανής). Είναι λάθος των δήμων και των τοπικών φορέων και που δεν έθεσαν θέμα επαναδιαπραγμάτευσης του χαμηλού αυτού ποσοστού κατά τη διαδικασία διαβούλευσης του νομοσχεδίου ΑΠΕ.  Εν πάση περιπτώσει ο τριπλασιασμός του πόρου είναι πλέον ένα ώριμο αίτημα και πιστεύουμε ότι  πρέπει να διεκδικηθεί άμεσα (3Χ περ15= 45 εκ. € ετησίως για το Ν. Κοζάνης ????).

 

1.2) Αλλαγή θεσμικού πλαισίου του Πόρου με ταχύρρυθμη διαδικασία ενός εξαμήνου. Είναι αυτονόητος αυτός ο στόχος μετά τον Καλλικράτη, αλλά και την αποτυχημένη διαχείριση του Πόρου (διασπάθιση σε πολύ μικρά έργα και λειτουργικές δαπάνες, παραγοντισμοί κλπ). Ο Πόρος να κατανέμεται κατά 30 % σε ΕΡΓΑ περιβάλλοντος – ποιότητας ζωής (σήμερα το ποσοστό είναι ~ 10%) και κατά 70 % σε επενδύσεις της ΜΕΤΑΛΙΓΝΙΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ. Το είδος των χρηματοδοτούμενων έργων πρέπει να οριστεί με αναλυτική – εξαντλητική λίστα ώστε να μην υπάρχουν παρερμηνείες (πράσινες τεχνολογίες, καινοτόμες δραστηριότητες, επενδύσεις υψηλής προστιθέμενης αξίας κλπ). Καλόν είναι για ένα διάστημα α) να παγώσει η έγκριση νέων έργων καθώς και το νέο ΕΑΠ (Όχι η ροή χρηματοδότησης προς εγκεκριμένα ημιτελή έργα) και β) να γίνει συνεννόηση με τη ΔΕΗ ώστε τα χρήματα να μη χαθούν μέχρι να ολοκληρωθεί η αλλαγή του θεσμικού πλαισίου και ο νέος προγραμματισμός.

 

1. 2.      Φόρος στερεών καυσίμων. Ισχύει σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Είναι μια λογική επιβάρυνση που πρέπει να πληρώνει όποιος εκμεταλλεύεται έναν μη ανανεώσιμο φυσικό πόρο. (πχ τα λατομεία, μεταλλεία κ.α πληρώνουν κάτι ανάλογο). Η ΔΕΗ (και όσοι ιδιώτες είναι ή θα μπουν στα λιγνιτωρυχεία) δεν πληρώνουν τίποτα απολαμβάνοντας μια ακόμη κρυφή επιδότηση. Το ίδιο το κράτος αναγκάστηκε παλιότερα να αναγνωρίσει την αναγκαιότητα του φόρου και ψήφισε σχετικό νόμο, τον 3483/2006, (επί Νέας Δημοκρατίας). Όμως ο φόρος δεν άντεξε ούτε τέσσερις μήνες. Η ίδια κυβέρνηση μετά από πίεση του λιγντικού λόμπυ (δημόσιου και ιδιωτικού), με ΔΙΑΚΟΜΜΑΤΙΚΗ και συνδικαλιστική συνενοχή, ακύρωσε το νόμο  και «καθάρισε» για τη ΔΕΗ. Έτσι ο λιγνίτης ξανάγινε “duty free”. Η Ευρώπη δεν αντέδρασε, γιατί η σχετική οδηγία 2003/96 είχε παραθυράκια ευνοϊκά για  ιδιωτικές μεγαλο-εταιρείες που εκμεταλλεύονται στερεά καύσιμα για ηλεκτροπαραγωγή (όπως η γερμανική RWE).

Σύμφωνα με τον καταργημένο νόμο η χρήση λιγνίτη φορολογούνταν με ειδικό φόρο κατανάλωσης 0,3 € / GJ). Το συνολικό ποσό αντιστοιχεί σε 100-110 εκ.€ ετησίως.

Πρόταση: Να νομοθετηθεί ο φόρος αυτός και να αποδίδεται αναλογικά στις λιγντιτοπαραγωγές περιοχές (Κοζάνη – Πτολεμαίδα – Φλώρινα – Μεγαλόπολη). Είναι ένα αίτημα που προβάλλεται από το τοπικό οικολογικό κίνημα εδώ και μια πενταετία τουλάχιστον.  Γιατί να μην το υιοθετήσουμε ως Τοπική Αυτοδιοίκηση ? Θα φέρει στο ενεργειακό λεκανοπέδιο του ΛΛΚΔΜ άλλα 85 εκ. € ετησίως, ποσό πενταπλάσιο του Τοπικού πόρου.

 

 

1. 3.       «Εξωτερικό» κόστος λιγνίτη.  Ο λιγνίτης εκτός του ότι είναι ρυπογόνος είναι και ακριβός, όπως βέβαια και η λιγνιτική κιλοβατώρα. Η τελευταία εμφανίζεται στα τιμολόγια πλασματικά φτηνή, διότι δεν συμπεριλαμβάνει το κόστος των κατεστραμμένων φυσικών πόρων, νερών εδαφών, το κόστος αντιμετώπισης της αυξημένης νοσηρότητας (λόγω ρύπανσης) του τοπικού πληθυσμού, το κόστος των κλιματικών καταστροφών λόγω εκπομπών CO2 κλπ. Το σύνολο αυτών των στοιχείων κόστους είναι διεθνώς αποδεκτό ως εξωτερικό κόστος (“external cost”). Δεν μπαίνει στους λογαριασμούς των καταναλωτών, αλλά στους «λογαριασμούς» των τοπικών κοινωνιών και των επόμενων γενιών.

Η ΔΕΗ δεν κάνει κουβέντα για το εξωτερικό κόστος. Παθαίνει ..αλλεργία όσες φορές τίθεται το θέμα, παρότι δεν το καρπώνεται όλο η ίδια, αφού ένα μέρος του εξυπηρέτησε και εξυπηρετεί την πολιτική της φτηνής κιλοβατώρας. Όμως αυτό το κόστος πληρώθηκε και αφαιρέθηκε από το «Ταμείο της Φύσης και της Υγείας» της περιοχής, χωρίς να υπάρξει καμία τοπική αντίδραση. Είναι διαχρονικό λάθος της Τοπικής αυτοδιοίκησης  που δεν έβαλε ποτέ θέμα  εξωτερικού  κόστους του λιγνίτη και δεν διεκδίκησε από την Πολιτεία και τη ΔΕΗ την απόδοση ενός μέρους του, ώστε να συμψηφιστεί –έστω μερικώς – η ζημιά  60 ετών.

Ακολουθούν μερικοί συγκριτικοί πίνακες που βασίζονται σε στοιχεία ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων και βοηθούν στην κατανόηση του θέματος. [Υπενθυμίζεται ότι το σημερινό κόστος της λιγνιτικής κιλοβατώρας,  με βάση στοιχεία της ΔΕΗ, είναι περίπου 5 c€/kWh (χωρίς φυσικά να συμπεριλαμβάνεται το εξωτερικό κόστος)]

Εξωτερικό κόστος  (c€/kWh)

ΑΝΘΡΑΚΑΣ	Ελλάδα (λιγνίτης)	~  4,6	αισιόδοξο σενάριο, ΕΜΠ
	Ελλάδα (λιγνίτης)	~ 25,5	απαισιόδοξο σενάριο, ΕΜΠ
	Ελλάδα (λιγνίτης)	5 – 8	EXTERNE, EE & USA 2001
	Τσεχία	~  5,8	Charles University, Prague
	Ουγγαρία	~ 13,5	Charles University, Prague
ΦΥΣ. ΑΕΡΙΟ		1,3
Αιολικά		~  0,24
Φ / βολταϊκά		~  0,14

 

Σύγκριση πραγματικού κόστους λιγνιτικής και αιολικής κιλοβατώρας

Λιγνιτική κιλοβατώρα	~  10     c€ / kWh (με βάση το πιο ευνοϊκό σενάριο για το λιγνίτη)
Αιολική κιλοβατώρα	~  7,5  c€ / kWh

 

Αν λοιπόν γινόταν σωστή κοστολόγηση τότε η λιγνιτική κιλοβατώρα θα είχε τιμή 9,6 c€/kWh, διπλάσια (τουλάχιστον) από τη σημερινή συμβατική τιμή (5 c€/kWh) και θα ήταν ακριβότερη κατά 30-40% από την αιολική κιλοβατώρα (7,5 c€/ kWh) 

Σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς το συνολικό ποσό που «υπεξαιρέθηκε» λόγω του εξωτερικού κόστους την τελευταία εικοσαετία (1990 -2010) είναι της τάξης των 30 δις € (με βάση την πιο συντηρητική εκτίμηση για το εξωτερικό κόστος, 5 c€/kWh). [2]. Αν υποθέσουμε ότι ένα ποσό 80% αντιπροσωπεύει κλιματικές καταστροφές (που αφορούν άλλα …. θύματα και ένα μέρος του πληρώνεται  μέσω των δικαιωμάτων CO₂), τότε οι λιγνιτκες περιοχές της χώρας έχουν να λαβαίνουν ένα ποσό της τάξης των  6 δις € μόνο για την τελευταία εικοσαετία !  ( > 5 δις για ΛΚΔΜ)

Πρόκειται για τεράστιο κονδύλι, το οποίο χρωστά στον τόπο μας η Πολιτεία και η ΔΕΗ. Επειδή η αναδρομική διεκδίκηση του (ειδικά την  περίοδο αυτή), θα έχει την τύχη των … γερμανικών αποζημιώσεων, χρειάζεται μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση Σε πρώτη φάση πρέπει να απαιτηθεί από τη ΔΕΗ η χρηματοδότηση μελέτης υπολογισμού του εξωτ. κόστους. (Για να διασφαλιστεί η αντικειμενικότητα της μελέτης προτείνονται οι εξής δικλείδες ασφαλείας: α) Ερευνητική ομάδα κοινής αποδοχής με διεθνή αναγνώριση β) Λεπτομερής καθορισμός τεχνικών προδιαγραφών μελέτης γ) Συμφωνία των ενδιαφερόμενων μερών (Περιφέρεια – Αυτοδιοίκηση – ΔΕΗ – Πολιτεία) ότι θα αποδεχτούν τα αποτελέσματα της μελέτης).

Με βάση το ποσό της «οφειλής» που έχει να λαβαίνει η περιοχή μας, θα ρυθμιστεί η διαδικασία  της σταδιακής επαναπόδοσης.  Προφανώς το ποσό αυτό πρέπει επίσης να χρησιμοποιηθεί για έργα ανάταξης του φυσικού κεφαλαίου και για επενδύσεις της μεταλιγνιτικής περιόδου.

 

Τέλος απόσυρσης λιγνιτικών μονάδων ή «τέλος μείωσης λιγνίτης ισχύος». Είναι μια πρόσθετη ενίσχυση προς τους  ενεργειακούς ΟΤΑ ή άλλους σχετικούς φορείς. Προτείνουμε να καταβάλλεται εφάπαξ από το κράτος για κάθε λιγνιτική μονάδα που κλείνει και να είναι ανάλογο με την ισχύ της. Πρόκειται ουσιαστικά για μια «αντιπαροχή» που παρέχεται για κοινωνικούς λόγους, δεδομένου ότι κάθε απόσυρση μονάδας συνοδεύεται από μια σημαντική απώλεια θέσεων εργασίας.

Πιο αναλυτικά το «τέλος απόσυρσης λιγνιτικών μονάδων» έχει την έννοια μιας αποζημίωσης σε μια περιοχή που λόγω στροφής  στο κάρβουνο είχε απώλεια παράλληλων δραστηριοτήτων σε άλλους τομείς (π.χ τουρισμό ή γεωργία), και παράλληλη απώλεια τεχνογνωσίας σε αυτούς τους τομείς. Επίσης αποξενώθηκε / αποκόπηκε από τις σχετικές αγορές των γεωργικών προϊόντων ή των τουριστών κλπ. Διαμόρφωσε ένα εργατικό δυναμικό μονόπλευρα προσανατολισμένο στην εξόρυξη – παραγωγή ενέργειας και τώρα καλείται να επαναδιατάξει το ανθρώπινο δυναμικό της και να επανασυνδεθεί με νέους τομείς οικονομικής δραστηριότητας στους οποίους έχει μείνει πίσω, λόγω του λιγνιτικού προσανατολισμού της.

 

 

 

 

Η μεταλιγνιτική περίοδος ήδη έχει χτυπήσει την πόρτα του άξονα Κοζάνης- Πτολεμαΐδας – Φλώρινας, αλλά ως περιοχή αργήσαμε πολύ να το καταλάβουμε. Δεν διδαχτήκαμε τίποτα από ευρωπαϊκές  περιοχές με ανάλογα προβλήματα (Ρουρ, Λουσατία  κλπ) που κατάφεραν  να αλλάξουν τη μοίρα τους, να μετατρέψουν τον τόπο τους από τεράστιο  ανθρακωρυχείο  στο μεγαλύτερο  «εργοστάσιο» ανάπλασης τοπίου και να δημιουργήσουν δεκάδες χιλιάδες πράσινων θέσεων εργασίας. 

Κανείς δεν υποστηρίζει να κλείσουν όλα τα ορυχεία σε μερικά χρόνια. Ο λιγνίτης θα παραμείνει αναγκαστικά στο ενεργειακό μίγμα καυσίμου για 30 χρόνια, αλλά με αρκετά μικρότερη αναλογία και ψηλότερες αποδόσεις. Το κενό θα καλύψουν οι ΑΠΕ. Συνεπώς το χρώμα της μεταλιγνιτικης περιόδου πρέπει να είναι ΠΡΑΣΙΝΟ. Να παραμείνουμε ενεργειακός νομός, αλλά σε άλλη κατεύθυνση. Να πρωταγωνιστήσουμε στον τομέα κατασκευής πράσινου ενεργειακού εξοπλισμού (πάνελς, εξαρτήματα ανεμογεννητριών, ηλιοθερμικών κλπ). Ο τομέας αυτός μπορεί να δώσει 3000 περίπου θέσεις εργασίας στον άξονα Κοζάνης – Πτολεμαίδας – Φλώρινας. Ανάλογες θέσεις μπορούν να δημιουργηθούν στην εξοικονόμηση ενέργειας, την ανακύκλωση και την πράσινη διαχείριση των απορριμμάτων, στη διαχείριση φυσικών πόρων κλπ. Δεν πρόκειται για ουτοπία. Οι Γερμανοί δημιούργησαν 220.000 πράσινες θέσεις κυρίως στην πληττόμενες περιοχές των ορυχείων τους.

 

Τα παραπάνω εργαλεία χρηματοδότησης της μεταλιγνιτικής εποχής πρέπει να τα διεκδικήσουμε από κοινού. Περιφερειακή και Τοπική αυτοδιοίκηση, Βουλευτές, τοπικοί φορείς, εργαζόμενοι της ΔΕΗ πρέπει να συμπήξουν ένα αρραγές μέτωπο. Ανεξάρτητα από ευθύνες, διαφωνίες, πικρίες πρέπει να καθίσουμε σε ένα τραπέζι και να δώσουμε ξανά ελπίδα και όραμα στον τόπο. Αναγνωρίζουμε ότι είναι αργά και έχουμε χάσει πολύτιμο χρόνο, αναγνωρίζουμε ότι η οικονομική συγκυρία είναι σχεδόν απαγορευτική για τέτοια όνειρα, όμως άλλος δρόμος δεν υπάρχει.

 

Η  ΔΕΗ  αργά ή γρήγορα θα τα μαζέψει και θα φύγει. Εάν δεν διεκδικήσουμε ό,τι μας χρωστούν, ώστε να ξαναφτιάξουμε τον τόπο μας η έξοδος από το «τούνελ» θα είναι αδύνατη. Η ΔΕΗ θα έχει καταφέρει  να αποδράσει, παίρνοντας οριστικό διαζύγιο, χωρίς μάλιστα να καταβάλει καμιά .. διατροφή !

 

[1] Σύμφωνα με το Ν.3851/2010 για τις ΑΠΕ, από τα προ ΦΠΑ έσοδα από την πώληση ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ το 1,7% πάει στους οικείους ΟΤΑ, το 1% πιστώνεται στους λογαριασμούς των οικιακών καταναλωτών και 0,3% πάει στο ΕΤΕΡΠΣ (Πράσινο Ταμείο)

[2] Την 7ετία 2004-2010 η συνολική ηλεκτροπαραγωγή από καύση λιγνίτη ανήλθε στις 212,7 TWh. Θεωρώντας εξωτερικό κόστος 5c/KWh ,δηλ 50 εκατ. ευρώ/TWh, το εξωτερικό κόστος από την καύση λιγνίτη μόνο για την περασμένη 7ετία ανέρχεται στα 10,6 δις ευρώ

Την εικοσαετία 1990 – 2010 η λιγνιτική ηλεκτροπαραγωγή ήταν περίπου 600 TWh και άρα το αντίστοιχο εξωτερικό κόστος γύρω στα 30 δις ευρώ (Προσοχή, συμπεριλαμβάνεται και η Μεγαλόπολη)
Γράφημα ΥΠΕΚΑ 1990 – 2007 εδώ: http://ypeka.gr/LinkClick.aspx?fileticket=9A0yw6ig%2fQY%3d&tabid=277
Πιθανόν και εδώ: http://195.251.42.2/cgi-bin/nisehist.sh
Χονδροειδώς το 50% του εξωτερικού κόστους έχει να κάνει με την αλλαγή του κλίματος. Η τεκμηρίωση εδώ.
Μπορούμε όμως να το δούμε και ως εξής:
Συντηρητική εκτίμηση ζημιάς λόγω κλιματικής αλλαγής: είναι το κόστος CO2 / τόνο =~30 ευρώ. Με 1,3t CO2/MWh για λιγνίτη  =>  40ευρώ/MWh = 4c/kWh  , δηλ. 80 % του συνολικού που είναι 5c/kWh

Για αρχείο-μελέτη χρήσιμα είναι και τα παρακάτω links
http://www.eea.europa.eu/data-and-maps/indicators/en35-external-costs-of-electricity-production-1
http://www.sourcewatch.org/index.php?title=External_costs_of_coal
http://www.cedelft.eu/?go=home.downloadPub&id=878&file=08_7766_63.pdf&PHPSESSID=57ee2a7efd331f2c3dc7f9c0b483310b

Προτάσεις για στρατηγικό σχεδιασμό 2011-2014

1. Στρατηγικός σχεδιασμός 2011-2014
2. Προτάσεις Επιχειρησιακού Σχεδιασμού
3. Δεσμεύσεις του Aalborg

Γενική Συνέλευση “Η δημοτική κίνηση ωριμάζει”

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

«Η Δημοτική κίνηση ωριμάζει!!!»

Καλούμε τα μέλη και τους φίλους μας στην 2^η  μετεκλογική Γενική Συνέλευση της δημοτικής κίνησης στο στέκι της κίνησης
στην Πλ. Γιολδάση,
την Παρασκευή 14/10/2011 στις 20:00 η ώρα.

Μετά από μια δημιουργική και γεμάτη δράσεις και παρεμβάσεις χρονιά και στα πλαίσια των ανοιχτών και δημοκρατικών διαδικασιών σας καλούμε στη γενική συνέλευση της κίνησης για να συζητήσουμε τα παρακάτω θέματα:

• Απολογισμός της προηγούμενης χρονιάς (παρεμβάσεις  και δράσεις εντός και εκτός δημοτικού συμβουλίου.)
• Προγραμματισμός δράσεων για τον επόμενο χρόνο.
• Ζητήματα οργάνωσης.

Με τιμή

Η εκτελεστική επιτροπή

«Η Δημοτική κίνηση ωριμάζει!!!»

Καλούμε τα μέλη και τους φίλους μας στην 2^η  μετεκλογική Γενική Συνέλευση της δημοτικής κίνησης στο στέκι της κίνησης
στην Πλ. Γιολδάση,
την Παρασκευή 14/10/2011 στις 20:00 η ώρα.

Μετά από μια δημιουργική και γεμάτη δράσεις και παρεμβάσεις χρονιά και στα πλαίσια των ανοιχτών και δημοκρατικών διαδικασιών σας καλούμε στη γενική συνέλευση της κίνησης για να συζητήσουμε τα παρακάτω θέματα:

• Απολογισμός της προηγούμενης χρονιάς (παρεμβάσεις  και δράσεις εντός και εκτός δημοτικού συμβουλίου.)
• Προγραμματισμός δράσεων για τον επόμενο χρόνο.
• Ζητήματα οργάνωσης.

Με τιμή

Η εκτελεστική επιτροπή

Απορίες και σκοτεινά σημεία στην οικονομική διαχείριση του Δήμου Κοζάνης.

Ερωτηματικά προκαλεί η απάντηση του δημάρχου (αλλά και η μετέπειτα διάψευσή του από την οικονομική υπηρεσία!) στην ερώτηση του Λευτέρη Ιωαννίδη στο δημοτικό συμβούλιο, όσο και η απάντηση της Περιφέρειας στη γραπτή ερώτησή μας για την – τουλάχιστον περίεργη-  έγκριση της  340/2011 απόφασης περί τροποποίησης του προϋπολογισμού του δήμου Κοζάνης.

Σχετική επιστολή είχαμε  καταθέσει ως Κίνηση και στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου – Δυτ. Μακεδονίας.

Πιο συγκεκριμένα: Πριν από λίγες μέρες ενημερωθήκαμε από τη Γενική Γραμματέα της αποκεντρωμένης διοίκησης Ηπείρου – Δυτ. Μακεδονίας για την έγκριση της απόφασης 340/2011 που αφορούσε στην τροποποίηση του προϋπολογισμού του δήμου με παράλληλη λήψη δανείου ύψους περίπου 27.000.000 ευρώ. Απορία μας προκάλεσε το σκεπτικό της απόφασης, το οποίο αναφέρει : «Διαπιστώνουμε την τεκμαιρόμενη νομιμότητα της αριθ. 340/2011 απόφασης του δημοτικού συμβουλίου Κοζάνης, λόγω παρέλευσης άπρακτης της αποκλειστικής προθεσμίας, που προβλέπεται από τις διατάξεις παρ.3 του άρθρου 225 του Ν,. 3852/2010».

Την ίδια απάντηση πήραμε και σε σχετική επιστολή που είχαμε καταθέσει ως Κίνηση στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου-Δυτ. Μακεδονίας, χωρίς καμμία επιπλέον διευκρίνιση.

Το όλο ζήτημα προκαλεί εύλογο προβληματισμό:

Η πάροδος της προθεσμίας ελέγχου, χωρίς πραγματικό έλεγχο νομιμότητας της απόφασης του Δήμου Κοζάνης, εκθέτει την αρμόδια Υπηρεσία της Διοίκησης Ηπείρου-Δυτ. Μακεδονίας και τη διορισμένη από την κυβέρνηση  Γενική Γραμματέα κ. Μπάστα.

Με υπερχρεωμένο το Δήμο Κοζάνης και τις αυστηρές προϋποθέσεις που θέτει ο Καλλικράτης για τη λήψη δανείων από τους ΟΤΑ  θα έπρεπε, τόσο το αρμόδιο ελεγκτικό όργανο να εμφανίζει αυξημένη υπευθυνότητα  για τον έλεγχο νομιμότητας, παρά να αφήνει την προθεσμία να εκπνεύσει και παράλληλα ο Δήμος Κοζάνης να επιζητεί πραγματικό έλεγχο για τα οικονομικά του και όχι να αρκείται σε προθεσμίες που απλώς περνάνε  άπρακτες.

 

Στο διάστημα των 9 μηνών που η Δημοτική Κίνηση εκπροσωπείται στο Δημοτικό Συμβούλιο Κοζάνης, έχουμε επισταμένως ασχοληθεί με την οικονομική διαχείριση του Δήμου. Με σειρά επιστολών μας ζητήσαμε και (αρχικά) λάβαμε ορισμένα στοιχεία για την οικονομική κατάσταση του νέου δήμου (οφειλές προηγούμενων ετών, οφειλές στο δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, δάνεια του δήμου, σειρά εξόφλησης παρελθουσών υποχρεώσεων  κλπ.).

Όμως αυτή η ροή πληροφοριών σταμάτησε. Στις 10/8/2011 με νέα μας επιστολή ζητήσαμε πρόσθετες διευκρινίσεις από την οικονομική υπηρεσία για αρκετές περιπτώσεις με σκοτεινά σημεία και ερωτηματικά (έκδοση ενταλμάτων, επιτόκιο δανείων ΤΠκΔ, αποστολή στοιχείων στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους κ.α.). Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις δεν πήραμε απάντηση και αναγκαστήκαμε να επανέλθουμε με νέα επιστολή προς την αρμόδια αντιδήμαρχο στις 12/9/2011. Έτσι ο Λευτέρης Ιωαννίδης έθεσε το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο στις 26/9/2011  με συγκεκριμένες ερωτήσεις :

Γιατί δε λάβαμε τις απαντήσεις στην επιστολή μας;

Έχουν γίνει πληρωμές από το ταμείο του δήμου Κοζάνης χωρίς την έκδοση ενταλμάτων πληρωμής και ελέγχου από την επίτροπο ; (Στη  λίστα που λάβαμε με τις μη ενταλματοποιημένες οφειλές εμφανίζονται οφειλές σε σχολικές επιτροπές από το 2010, οι οποίες όμως είναι εξοφλημένες).
Υπάρχουν και άλλες παρόμοιες περιπτώσεις;

Τι προτίθεται να πράξει η δημοτική αρχή προκειμένου να εκσυγχρονίσει τη λειτουργία της οικονομική επιτροπής;

 Ο κ. Δήμαρχος απάντησε μόνο στη δεύτερη ερώτηση αποδεχόμενος πως έγιναν πληρωμές χωρίς την έκδοση ενταλμάτων, επειδή έπρεπε να γίνουν και δεσμεύτηκε να τεθεί το θέμα στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο.

Μετά την εξέλιξη αυτή, στις 29-9-2011 η οικονομική υπηρεσία απάντησε στην επιστολή μας σχετικά με το ίδιο ερώτημα, αναφέροντας πως «όπως προκύπτει από τα βιβλία του δήμου όλες οι σχολικές επιτροπές πληρώθηκαν με εντάλματα πληρωμής». Είναι πασιφανές ότι εδώ κάτι συμβαίνει. Είτε  ο δήμαρχος είναι λάθος πληροφορημένος ή η οικονομική υπηρεσία δε γνωρίζει τι γίνεται!! Μένει να αποδειχτεί τι ακριβώς έχει συμβεί, καθώς εμείς θα ζητήσουμε και περαιτέρω στοιχεία. Όσον αφορά  στα υπόλοιπα ερωτήματά μας, οι απαντήσεις της οικονομικής υπηρεσίας δεν μας ικανοποιούν.

 

Με τη μικρή μας εμπειρία στο δημοτικό συμβούλιο, αλλά με τον ουσιαστικό έλεγχο που προσπαθούμε να ασκήσουμε, ως οφείλουμε εκ της θέσεώς μας στην αντιπολίτευση, αυτό που δυστυχώς διαπιστώνουμε, όσο περνά ο καιρός, είναι η κακή εικόνα  του δήμου μας στα ζητήματα οικονομικής διαχείρισης. Όσα επιχειρήματα και αν επικαλείται ο δήμαρχος, τα στοιχεία είναι αμείλικτα και η εικόνα μιλά από μόνη της.

Κατά το παρελθόν ζητήσαμε επίσης  από τη δημοτική αρχή που βρίσκεται στο τιμόνι του δήμου Κοζάνης τα τελευταία 20 χρόνια να αναλάβει τις πολιτικές ευθύνες για την οικονομική κατάσταση, αλλά και από τις δημοτικές αρχές του δήμου Ελλησπόντου που  ‘κατάφεραν’ τα μεταφέρουν στις επόμενες γενιές χρέη και ελλείμματα. Παρότι το ζητήσαμε στο δημοτικό συμβούλιο δύο φορές και αυτό διότι πιστεύουμε πως η αυτοκριτική και η ανάληψη ευθυνών είναι πάντα μια καλή αρχή, δε λάβαμε ποτέ τις απαντήσεις που περιμέναμε.

Θα συνεχίσουμε, παράλληλα με τον έλεγχο που οφείλουμε να κάνουμε, να ζητάμε πάντα και ευθύνες από αυτούς που πιστεύουμε ότι πρέπει να τις αναλάβουν με σκοπό την αποτελεσματική λειτουργία του δήμου Κοζάνης και όχι την απαξίωση της δημοτικής αρχής.

Αναμένουμε το θέμα να συζητηθεί στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο.

 

 

 

Δημοτική Κίνηση

«Κοζάνη-Τόπος να ζεις»

Προγράμματα κοινωφελούς εργασίας Τα “stage” ξανάρχονται !

Στην Ευρώπη ο τομέας της λεγόμενης κοινωνικής οικονομίας συμβάλλει στο 10 % του ΑΕΠ και απασχολεί πάνω από 11 εκατομμύρια άτομα. Αντικείμενο της κοινωνικής οικονομίας είναι έργα και δράσεις στους τομείς περιβάλλοντος, πολιτισμού, κοινωνικής πολιτικής, που υλοποιούνται από Συλλόγους, Κοινωνικούς Συνεταιρισμούς Πολιτών, Ιδρύματα και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις ΜΚΟ. Παραδείγματα οι μικροεπιχειρήσεις επισκευής και επαναχρησιμοποίησης παλιών επίπλων και συσκευών, προώθησης βιολογικών προϊόντων, παροχής υπηρεσιών σε ευπαθείς ομάδες κ.α. Ο κοινωνικός τομέας της οικονομίας βρίσκεται ανάμεσα στο δημόσιο και τον ιδιωτικό, εξασφαλίζει ένα αξιοπρεπές εισόδημα στους απασχολούμενους και επαν-επενδύει τα όποια κέρδη σε νέες παρόμοιες δράσεις.

Στην Ελλάδα ο κοινωνική οικονομία είναι ανύπαρκτη και για το λόγο αυτό η Ε.Ε. αποφάσισε να της δώσει μια ώθηση, η οποία αναμένεται να έχει και πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα στην χειμαζόμενη οικονομία της χώρας. Συγχρηματοδότησε λοιπόν το πρόγραμμα «Κοινωφελούς Εργασίας», που προκήρυξε πριν λίγους μήνες η Κυβέρνηση. Σύμφωνα με το σχετικό site το πρόγραμμα «αποτελεί μία θεσμική καινοτομία η οποία κινητοποιεί τοπικούς φορείς, και εξασφαλίζει την απασχόληση σε 55.000 ανέργους». Το πρόγραμμα θα υλοποιηθεί από τους ΟΤΑ σε συνεργασία με κοινωνικούς φορείς με βάση Μνημόνια Συνεργασίας.

Μέχρι εδώ καλά. Στην εφαρμογή όμως το πράγμα στράβωσε είτε «εξ αμελείας» είτε «εκ προθέσεως». Εμφανίστηκαν από το πουθενά «κοινωνικές» οργανώσεις – σφραγίδες με διασυνδέσεις στον κρατικό μηχανισμό, ενώ  μπήκαν δυναμικά στο παιχνίδι και οι μεγάλοι συνδικαλιστές που επιστράτευσαν τις θυγατρικές οργανώσεις της ΓΣΣΕ και των Εργατικών Κέντρων (ΙΝΕ κ.α) για να πάρουν ως «κοινωνικοί φορείς» τη μερίδα του λέοντος. Παράλληλα οι Δήμοι είδαν το πρόγραμμα ως ευκαιρία για να καλύψουν διαρκείς ανάγκες, να κάνουν παιγνίδι με τις προσλήψεις και ουσιαστικά να επαναλάβουν ό,τι έκαναν με τα stage, παίζοντας με τον πόνο των εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων.

Οι καταγγελίες και τα δημοσιεύματα από όλη την Ελλάδα για παραποίηση και εκτροχιασμό του προγράμματος είναι καθημερινά. Κάνουν λόγο για «ΜΚΟ» που στήθηκαν σε μια βραδιά, για πανομοιότυπα μνημόνια συνεργασίας που αντιγράφονται από δήμο σε δήμο, με εταίρο την ΙΝΕ / ΓΣΕΕ. Και το σημαντικότερο: οι περισσότερες από τις δράσεις που θα χρηματοδοτηθούν δεν έχουν καμιά  απολύτως σχέση με την «κοινωφελή εργασία», αλλά χρησιμοποιούνται ως ιμάντας  εποχιακών προσλήψεων στους δήμους, παρότι το πρόγραμμα ορίζει ξεκάθαρα ότι οι ωφελούμενοι  δεν πρέπει να καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

Από αυτό το πνεύμα δεν ξεφεύγει φυσικά και η Κοζάνη. Το σχετικό μνημόνιο που πρόκειται να υπογράψει ο Δήμος Κοζάνης με τη ΓΣΕΕ (χωρίς να έχει εγκριθεί από το Δημ. Συμβούλιο)  προβλέπει 313 προσλήψεις εξάμηνης ή ετήσιας διάρκειας.

Πέραν των ενστάσεών μας «επί της αρχής» υπάρχουν και σοβαρές αντιρρήσεις για το περιεχόμενο του μνημονίου. Διαβάζοντάς το, εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι ελάχιστες θέσεις εργασίας αφορούν την κοινωνική οικονομία. Πίσω από τους τίτλους των έργων κρύβεται η πρόθεση του Δήμου «να βουλώσει διάφορες τρύπες», χωρίς να μπει στον κόπο να αναδιατάξει και να αξιοποιήσει το υπάρχον προσωπικό,  όπως προβλέπει ο Καλλικράτης. Αντί λοιπόν για νέες παραγωγικές – κοινωφελείς δραστηριότητες και συμπορεύσεις με τις οργανώσεις των πολιτών ο Δήμος Κοζάνης επαναλαμβάνει μια από τα ίδια. («Παλιά μου τέχνη κόσκινο»).

 

Τα παραπάνω έθεσε χτες στο Δημ. Συμβούλιο ο δημοτικός σύμβουλος της Κίνησης Λ. Ιωαννίδης, για να εισπράξει την κυνική απάντηση από το δήμαρχο ότι θα προχωρήσει το Μνημόνιο Συνεργασίας με την ΙΝΕ / ΓΣΕΕ, διότι αυτό του λύνει τα χέρια «για να καλύψει πάγιες ανάγκες του δήμου». Το τελευταίο αποτελεί από μόνο του λόγο απόρριψης του Μνημονίου & καταγγελίας στο Υπουργείο Εργασίας , διότι αντιβαίνει ρητά στους όρους του προγράμματος. Να προσθέσουμε επίσης ότι μετά το θόρυβο που δημιουργήθηκε μπήκε στο μικροσκόπιο το Ινστιτούτο Εργασίας (ΙΝΕ /ΓΣΕΕ) που κάθε άλλο παρά μη κυβερνητικός οργανισμός είναι, αφού χρηματοδοτείται από τον κρατικό κορβανά. Προκειμένου μάλιστα το ΙΝΕ να επιλεγεί ως συνεταίρος στα προγράμματα έκανε τροποποίηση του καταστατικού του στο παρά πέντε (31-5-2011) ώστε να θεωρηθεί επιλέξιμη ΜΚΟ !

 

Σε άλλες χώρες, η απασχόληση των ανέργων σε κοινωφελή εργασία γίνεται για ικανό χρονικό διάστημα (συνήθως 2 έτη), με παράλληλες διαδικασίες κατάρτισης, έτσι ώστε ο άνεργος να μπορέσει να σταθεί στα πόδια του και να απασχοληθεί στο νέο αντικείμενο και ΜΕΤΑ τη λήξη του προγράμματος, μέσω ατομικής ή κοινωνικής επιχείρησης. Ποιος, όμως, πιστεύει ότι ένας άνεργος θα είναι σε θέση για κάτι τέτοιο, μετά από απασχόληση μόλις πέντε μηνών θα εξειδικευτεί σε «παρεμβάσεις εξοικονόμησης ενέργειας ή  νερού» (για να χρησιμοποιήσουμε τα παραδείγματα του αρμόδιου υπουργού)  ;

Πολύ φοβόμαστε ότι και αυτό το πρόγραμμα θα εκφυλιστεί στην παροχή ενός επιδόματος σε χαμηλού κόστους  εργαζόμενους, για ένα πεντάμηνο (ισόποσου με το επίδομα ανεργίας ενός επταμήνου), και με μείωση του κατώτατου βασικού μισθού στα 625 Ευρώ (αυτή είναι η αμοιβή που προβλέπεται στο πρόγραμμα). Υπαρκτός, μάλιστα είναι και ο κίνδυνος απώλειας και άλλων θέσεων εργασίας, καθώς κανονικά αμειβόμενες θέσεις θα αντικατασταθούν με υπο-αμειβόμενες.

Οφείλουμε να εμποδίσουμε όσους προσπαθήσουν να διαχειριστούν χρήματα που δεν είναι δικά τους για να παραπλανήσουν (ξανά) τους πολίτες, να τους εξαναγκάσουν “να φιλούν κατουρημένες ποδιές” για να βρουν μια ψευτο-απασχόληση πέντε μηνών, χωρίς καμιά προοπτική συνέχειας.

 

Υπάρχει όμως και κάτι θετικό. Μετά τις πολλές αντιδράσεις από υγιείς ΜΚΟ που, ενώ δεν συμμετέχουν καν στο πρόγραμμα, συκοφαντούνται συλλήβδην για διαπλοκή («κοντά στο ξερό καίγεται και το χλωρό»), ο Υπουργός κ Κουτρομάνης υποχρεώθηκε να δεχτεί να αποκλειστούν από το πρόγραμμα όσες ΜΚΟ έχουν στα διοικητικά τους συμβούλιο πολιτικά ή κομματικά στελέχη (βουλευτές, πολιτευτές, δημάρχους, αντιδημάρχους κλπ), καθώς και να γίνουν πρόσθετοι έλεγχοι και ρυθμίσεις.

Ο αγώνας για διαφάνεια είναι διαρκής και αν θέλουμε να αποδώσει πρέπει συνεχώς να είμαστε «με το όπλο παρά πόδα».

 

Ερώτηση της δημοτικής κίνησης για τις παράνομες χωματερές με αφορμή χωματερή στο Μαυροδένδρι

Με αφορμή χωματερής στο Μαυροδένδρι η δημοτική κίνηση Κοζάνης “Τόπος να ζεις” κατέθεσε ερώτηση στην αρμόδια υπηρεσία για την χωματερή στο Μαυροδένδρι αλλά και για την αντιμετώπιση του θλιβερού, παράνομου και αντιπεριβαλλοντολογικού φαινομένου των ανεξέλεγκτων χωματερών που δεν είναι και λίγες στον δήμο Κοζάνης.

Παρακάτω παρατίθεται το κείμενο της ερώτησης:

 

Προς : Τμήμα Καθαριότητας Δήμου Κοζάνης

 

 

 

Κοιν : Αντιδήμαρχο Κοζάνης

 

κ. Αποστολίδη

 

 

 

 

 

 

 

Στην περιοχή του μοντελοδρομίου Μαυροδενδρίου, έχει εδώ και καιρό δημιουργηθεί μια νέα χωματερή. Απόδειξη αυτού είναι οι φωτογραφίες που επισυνάπτουμε. Δυστυχώς ασυνείδητοι πολίτες απορρίπτουν εκεί ακόμα και επικίνδυνα απόβλητα, για το έδαφος και τα υπόγεια νερά, όπως ηλεκτρικές συσκευές.

 

Το πρόβλημα της ανεξέλεγκτης απόθεσης απορριμμάτων στον δήμο Κοζάνης δυστυχώς είναι ένα υπαρκτό και σημαντικό πρόβλημα. Έχει επισημανθεί κατά καιρούς και από άλλους φορείς. Γνωρίζεται επίσης πώς με το νέο νομοθετικό καθεστώς για κάθε παράνομη χωματερή επιβάλλεται πρόστιμα στους δήμους 34000 ευρώ για κάθε μέρα.

 

Παρακαλώ να μας ενημερώσετε για το πώς σκοπεύετε να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα της ανεξέλεγκτης και παράνομης απόθεσης απορριμμάτων στον δήμο.

 

 

 

 

 

 

 

Με τιμή

 

 

 

 

 

Για την Δημοτική Κίνηση Κοζάνης

 

«Τόπος να ζεις»

Ερώτηση της δημοτικής κίνησης «Κοζάνη τόπος να ζεις», με θέμα τα μέτρα προστασία για την αντιπυρική περίοδο και την καύση καλαμιών

Δημοτική Κίνηση Κοζάνης

«Τόπος να ζεις»

Ερώτηση της δημοτικής κίνησης «Κοζάνη τόπος να ζεις», με θέμα τα μέτρα προστασία για την αντιπυρική περίοδο και την καύση καλαμιών

Ερώτηση καταθέσαμε στις 13/7/2011 στην δημοτική αρχή του δήμου Κοζάνης, σχετικά με τα μέτρα προστασίας για την φετινή αντιπυρική περίοδο.

Παρακάτω παρατίθεται το κείμενο της ερώτησης στην δημοτική αρχή:

ΘΕΜΑ: Μέτρα για την αντιπυρική περίοδο

Στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων σας παρακαλούμε να μας ενημερώσετε για τα μέτρα αντιπυρικής προστασίας που έλαβε ο Δήμος Κοζάνης για τη θερινή περίοδο. Ειδικότερα :

1. Με απόφαση του Υφυπουργού εσωτερικών κ. Ντόλιου στις 23/6/2011 κατανέμεται  το ποσό των23 εκ.€ στους δήμους για την κάλυψη δαπανών πυροπροστασίας. Με βάση την κατανομή αυτή ο Δήμος Κοζάνης λαμβάνει 81.000 €. Οι δήμοι μπορούν να χρηματοδοτήσουν ενέργειες όπως α) καθαρισμό περιαστικών δασών, β) καθαρισμό – έλεγχο χωματερών, γ) ενίσχυση εθελοντικών δράσεων , δ) συμπλήρωση εξοπλισμού (π.χ. βυτιοφόρα, γεννήτριες, κλπ), ε) λειτουργικά έξοδα (υπερωρίες μη μόνιμου προσωπικού, καύσιμα).

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω ερωτάται ο Δήμος Κοζάνης εάν παρέλαβε το ποσό αυτό και πως το διαχειρίστηκε

2.  Με βάση την ΥΠΟΥΡ/ΠΡΟΣ/ΠΟΛ/Γ.Γ.Π.Π./Αρ.Πρωτ./2046/29-3-2011 αλλά και το άρθρο 63 του Καλλικράτη, θα πρέπει να έχει εκπονηθεί και εγκριθεί σχέδιο αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών και φυσικών καταστροφών (και βέβαια πυρκαγιών), με ευθύνη της Εκτελεστικής Επιτροπής του Δήμου.  Δεδομένου ότι έχουμε μπει για τα καλά στην περίοδο αυξημένου κινδύνου πυρκαγιών, το ερώτημα είναι πότε σκοπεύει η Επιτροπή να φέρει προς έγκριση το εν λόγω σχέδιο;

3. Η ίδια υπουργική απόφαση προβλέπει πριν την αντιπυρική περίοδο σύγκληση των Συντονιστικών Οργάνων (ΣΤΟ) σε κάθε δήμο με στόχο τον καλύτερο συντονισμό των αρμοδίων υπηρεσιών, των εθελοντικών οργανώσεων κλπ. Συγκλήθηκε το εν λόγω όργανο στο Δήμο Κοζάνης; Και αν ναι, συμμετείχαν εθελοντικές οργανώσεις ή εκπρόσωποι άλλων κοινωνικών φορέων;

4. Κάθε χρόνο, στο τέλος του καλοκαιριού, εμφανίζεται το απαράδεκτο φαινόμενο της καύσης των σιτοκαλαμιών, το οποίο προκαλεί προβλήματα υγείας και ατμοσφαιρικής ρύπανσης και είναι αντίθετο με την ορθή γεωργική πρακτική και την οικολογία του αγρού. Όλη την Ευρώπη έχει καταδικάσει και εγκαταλείψει την πρακτική αυτή, εκτός από Ελλάδα. Τι μέτρα έχουν λάβει οι αρμόδιες υπηρεσίες του δήμου για την αντιμετώπιση του φαινομένου ; Αλλά και στο επίπεδο της πρόληψης τι πρωτοβουλίες προτίθεται να λάβει ο Δήμος ώστε να απαγορευτεί το κάψιμο των καλαμιών γενικώς (ή τουλάχιστον να εφαρμοστεί η απαγόρευση στο Ν. Κοζάνης λόγω παράλληλης επιβάρυνσης το καλοκαίρι με τα συχνά επεισόδια ρύπανσης από τις μονάδες της ΔΕΗ και συνεργιστικής δράσης των αιωρουμένων σωματιδίων με τον καπνό των καλαμιών) ;

      Με εκτίμηση

Για την Δημοτική Κίνηση «Κοζάνη τόπος να ζεις»

Λευτέρης Ιωαννίδης

Η σύσκεψη με τον κ. Κουκουλόπουλο: Οι καρέκλες άλλαξαν, τα αδιέξοδα παραμένουν

Δυστυχώς για το κ. Κουκουλοπουλο η σύσκεψη που έγινε με τους αυτοδιοικητκούς των πρώτου βαθμού της περιοχής, «δεν του βγήκε». Δεν μπόρεσε να δώσει τα χαρακτηριστικά της φιέστας στην πρώτη του εμφάνιση ως Υφυπουργός. Μικρή συμμετοχή αιρετών, δείγμα της απογοήτευσης, σκυμμένα κεφάλια, αρκετές ενστάσεις. Ακόμη και οι κομματικοί φίλοι που επιστρατεύτηκαν ήταν λίγοι για να καλύψουν το μεγάλο κενό στην αίθουσα Εμείς, ως Δημοτική Κίνηση, επιδιώξαμε με την παρουσία μας: α) να ζητήσουμε ευθύνες για την πορεία της χώρας και του δήμου, β) να αποκαλύψουμε τις χρεοκοπημένες πολιτικές του παρελθόντος, αλλά και τις αδιέξοδες του παρόντος, γ) να αμφισβητήσουμε τη μέχρι τώρα πορεία του Καλλικράτη και δ) να προτείνουμε εναλλακτικές λύσεις. Ο εκπρόσωπός μας κ. Λ. Ιωαννίδης κάλεσε τον κ. Κουκουλόπουλο, ως δήμαρχο Κοζάνης επί εικοσαετία, ως πρόεδρο της ΚΕΔΚΕ επί δύο θητείες, ως υψηλόβαθμο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ -και πλέον της κυβέρνησης- να αναλάβει τις ευθύνες του, αφενός για την οικονομική, πολιτική και ηθική χρεοκοπία της χώρας και αφετέρου για την τραγική οικονομική κατάσταση του δήμου Κοζάνης. Τονίσαμε επίσης ότι το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα αποτελεί απροκάλυπτη επίθεση στη βιωσιμότητα της χώρας, οι πολίτες της οποίας οδηγούνται σε βαρύτερες θυσίες, άδικα κατανεμημένες, χωρίς καμιά προοπτική εξόδου από την κρίση. Ο κ. Κουκουλόπουλος αλλά και οι υπόλοιποι υπουργοί και κυβερνητικοί βουλευτές της περιοχής μας που υπερψήφισαν το μεσοπρόθεσμο καλούνται μεταξύ άλλων να απολογηθούν, διότι : • ξεπουλούν οριστικά την περιουσία του ελληνικού λαού και υποθηκεύουν την εθνική κυριαρχία • μεταθέτουν για μια ακόμα φορά τα βάρη στα συνήθη θύματα και τη χρεοκοπία της χώρας στο μέλλον, (αφού «απλά κερδίζουμε χρόνο» κατά ομολογία και του κ. Κουκουλόπουλου) • περικόπτουν το κοινωνικό κράτος (υγεία, παιδεία.), ενώ επιμένουν να συντηρούν, σε προκλητικά μεγάλο ύψος τις στρατιωτικές δαπάνες • βάζουν στην κατάψυξη την περιβαλλοντική και πολεοδομική νομοθεσία με λογικές fast track. • εκφυλίζουν την πράσινη ανάπτυξη σε .. ανέκδοτο, έτσι όπως διαφαίνεται από τις πρώτες εξαγγελίες του άλλου συντοπίτη μας υπουργού κ. Παπακωνσταντίνου • αδυνατούν – κατά δήλωση του κ. Υφυπουργού- να προωθήσουν μια σειρά επιλογών (Καλλικράτης, πάταξη φοροδιαφυγής, ΕΣΠΑ, κλπ.). • αλλοιώνουν στην πράξη την ψήφο των πολιτών που τους εμπιστεύτηκαν με βάση ένα τελείως διαφορετικό πρόγραμμα. Όμως η ανάληψη ευθύνης σπανίζει σε αυτόν τον τόπο. Και αυτό δεν αφορά μόνο τον κ. Κουκουλόπουλο, αλλά όλο το μεταπολιτευτικό σύστημα διακυβέρνησης. Αφορά πρωτίστως το δικομματισμό και το πελατειακό, αντιπαραγωγικό κράτος που δημιούργησε. Αφορά όμως και όλες εκείνες τις πολιτικές, συμπολιτευόμενες και αντιπολιτευόμενες που εξέθρεψαν ή στήριξαν το λαϊκισμό, το συντεχνιασμό, τον κομματικό συνδικαλισμό, τον τοπικισμό, την ανομία, την καταπάτηση του δημόσιου χώρου, την υποβάθμιση του περιβάλλοντος και τη ληστρική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων. Κατ΄ επέκταση αφορά και μεγάλα τμήματα της κοινωνίας που στήριξαν και στηρίχτηκαν από την πελατειακή διακυβέρνηση. (Ως γνωστό, πολιτικές ευρείας κατανάλωσης χωρίς κοινωνικά στηρίγματα δεν υπάρχουν) Ένα δεύτερο σημείο το οποίο θέσαμε ήταν ο εκτροχιασμός του Καλλικράτη. Ο κ. Κουκουλόπουλος, ως καθ’ ύλην αρμόδιος, κλήθηκε να απολογηθεί για μια ακόμη αποτυχία της κυβέρνησης. Με τον Καλλικράτη έγινε μεταφορά αρμοδιοτήτων και βαρών στην τοπική αυτοδιοίκηση με «λογιστικά» κριτήρια, καθ’ υπόδειξη της Τρόικας, χωρίς πόρους και χωρίς κανένα σοβαρό σχεδιασμό. Δυστυχώς δεν άλλαξε τίποτα από όσα έχουν κάνει την αυτοδιοίκηση πρωταθλητή της κακοδιαχείρισης και της διαφθοράς. Ούτε καν η απλή αναλογική δεν θεσμοθετήθηκε σαν μέτρο εξυγίανσης και δημοκρατικού ελέγχου. Καλέσαμε επίσης τον κ. Κουκουλόπουλο να δώσει εξηγήσεις για τα άθλια οικονομικά του δήμου μας. Όσο κι αν θέλει να αποκρύψει την αλήθεια, τα νούμερα είναι ζοφερά και αμείλικτα. Η συνταγή που χρεοκόπησε τη χώρα εφαρμόστηκε και στο δήμο Κοζάνης. Και η ευθύνη της χρεοκοπίας έχει ονοματεπώνυμο. Ένα τελευταίο θέμα που μπήκε στη σύσκεψη από τον κ. Υφυπουργό ήταν η ΔΕΗ. Εκεί είναι να απορεί κανείς με -τις γνωστές στο πανελλήνιο πλέον- «κωλοτούμπες»: Πώς από τις «κόκκινες γραμμές» ότι «δεν θα πουληθεί ούτε ένα μεγαβάτ» φτάσαμε στις μαζικές πωλήσεις μονάδων και στην περαιτέρω ασύμφορη ιδιωτικοποίηση. Πώς από τους λεονταρισμούς περί «αντικατάστασης όλων των λιγνιτικών μονάδων» φτάσαμε στο αναπόφευκτο πλέον κλείσιμο των μισών μονάδων ; Καμιά απάντηση. Τα όσα ειπώθηκαν αποδεικνύουν ότι η εμμονή στη μονοκαλλιέργεια του λιγνίτη και η άρνηση για την έγκαιρη στροφή σε μια πράσινη μεταλιγνιτική περίοδο οδηγούν την περιοχή μας σε κατάρρευση. Βασικός μέτοχος και θιασώτης αυτής της λογικής υπήρξε και ο «λιγνιτάρχης» κ. Κουκουλόπουλος, σε αγαστή συνεργασία με το συνδικαλιστικό κατεστημένο της ΔΕΗ. (Εξού και η σπουδή του να παρακάμψει την πρόταση του κ. Ιωαννίδη για την επιβολή του φόρου στερεών καυσίμων στη ΔΕΗ (120 εκ/έτος) και τη διάθεση του ποσού για έργα της μεταλιγνιτικής περιόδου). Ο κ. Κουκουλόπουλος εμμέσως πλην σαφώς παραδέχτηκε την αποτυχία της κυβέρνησης σε αρκετούς τομείς. Γιατί άραγε τώρα να αλλάξουν τα πράγματα; Πώς είναι δυνατόν να βγάλουν τη χώρα από τα αδιέξοδα εκείνοι που τα δημιούργησαν ; Είναι υποχρέωσή μας να αντισταθούμε σε όσους συνεχίζουν να υποθηκεύουν το μέλλον και τη βιωσιμότητα του τόπου. Προφανώς όμως δεν αρκεί η επισήμανση των ευθυνών και των αυτουργών. Η επιστροφή στην προ μνημονίου εποχή, ούτε εφικτή, ούτε επιθυμητή είναι. Διότι θα μας οδηγήσει σε μία από τα ίδια. Πρέπει λοιπόν να δούμε την κρίση και ως ευκαιρία. Να προωθήσουμε τη ρήξη με το παλιό, να ξεριζώσουμε τα παράσιτα που εμποδίζουν το νέο να βλαστήσει. Όσοι συμφωνούν με αυτήν τη νοοτροπία και είναι πρόθυμοι να βγάλουν εκτός από την αγανάκτηση και θετική ενέργεια έχουν καθήκον να πορευτούν μαζί. Η Δημοτική κίνηση «Κοζάνη- Τόπος να ζεις» στοιχίζεται πίσω από αυτήν τη λογική.

Δημοτικό Συμβούλιο 6/6/2011: Τοπική στήριξη της ΔΕΗ δε σημαίνει «γη και ύδωρ στη ΔΕΗ»

Σχετικά με τα πιο σημαντικά θέματα που συζητήθηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο στις 6-6-2011 έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:

1. Ψήφισμα για την πώληση της ΔΕΗ. Στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις για τη βιωσιμότητα του τόπου μας, αλλά δεν υπογράφουμε ψηφίσματα που αναμασούν χρεωκοπημένες πολιτικές και δεν καταλογίζουν ευθύνες. Παρά τις προσπάθειες μας να βγει ένα ριζοσπαστικό ψήφισμα κοινής αποδοχής, αυτό δεν έγινε δυνατό.

Δεν μπορούσαμε να συναινέσουμε σε ένα κείμενο που:

• δεν καταλογίζει πολιτικές ευθύνες για τα σημερινά αδιέξοδα σε όσους κυβέρνησαν τη χώρα επί δεκαετίες,
• δεν αποδοκιμάζει το μονόδρομο του λιγνίτη, ούτε κατονομάζει                                                                                                                                                                   συναυτουργία των τοπικών αρχόντων / συνδικαλιστών που φρενάρισαν τη στροφή στην πράσινη ενέργεια και δεν προετοίμασαν εναλλακτικές λύσεις πέρα από τη ΔΕΗ και το κάρβουνο,
• επιμένει να εστιάζει στο ρόλο  των λιγνιτών κι όχι στο στόχο να ανεβάσουμε στο 40 % τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας μέχρι το 2020 και στον αντίστοιχο κεντρικό ρόλο της περιοχής μας σε αυτή την ιστορία,
• προτιμά να θέτει ως τοπικό αίτημα τη νέα μονάδα της ΔΕΗ στη Φλώρινα και όχι το να κατασκευαστεί στο Ν. Κοζάνης το εργοστάσιο ανεμογεννητριών που αποφάσισαν να κάνουν η ΔΕΗ με την κινέζικη Sinovel στην Ελλάδα,
• ξορκίζει τη νέα ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, αλλά δεν λέει ότι οι ιδιώτες θα απολαμβάνουν όλες τις κρυφές επιδοτήσεις που απλόχερα δόθηκαν στη ΔΕΗ, με τη στήριξη των περισσότερων κομμάτων  και  συνδικαλιστικών παρατάξεων.
• επιμένει να διαφημίζει τη φτηνή λιγνιτική κιλοβατώρα, τη στιγμή που όλοι πλέον γνωρίζουν ότι είναι ακριβή, γιατί βασίζεται στην υπεξαίρεση του φυσικού κεφαλαίου της περιοχής μας (νερά- εδάφη- λιγνίτες) που αποτιμάται  στα 5 δις € τα τελευταία 20 χρόνια !
• περιορίζεται «στα εργασιακά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των εργαζομένων (της ΔΕΗ)», ενώ θα έπρεπε να μιλά για την υπεράσπιση και βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και των δικαιωμάτων ΟΛΩΝ των πολιτών. (Ας σταματήσει επιτέλους αυτή η επιλεκτική στήριξη των υπαλλήλων ΔΕΚΟ, λες και οι υπόλοιποι δεν αντιμετωπίζουν ίδια – και πολύ σοβαρότερα – προβλήματα).

Επαναλαμβάνουμε πως είμαστε παγίως αντίθετοι στην πώληση νέου μεριδίου μετοχών της ΔΕΗ σε ιδιώτες, και μάλιστα έναντι πινακίου φακής. Πρέπει όμως να καταλάβουμε ότι το κεντρικό αίτημα της Κοζάνης δεν είναι η βιωσιμότητα της ΔΕΗ, αλλά η ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ του ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ. Ο στόχος αυτός βέβαια συμπεριλαμβάνει ως ΣΥΝΙΣΤΩΣΑ και μια ισχυρή ΔΕΗ, αλλά όχι σε βάρος των υποχρεώσεων της Επιχείρησης προς την περιοχή. Δε θα βάλουμε στο συρτάρι τις απαιτήσεις μας από τη ΔΕΗ και τις «αναδρομικές» υποχρεώσεις της επειδή «το ταμείον είναι μείον» ή επειδή τον πρώτο λόγο έχουν τα συντεχνιακά αιτήματα. Όμως το ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου δε ζητά ΚΑΜΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ  από τη ΔΕΗ, παρά μόνο από την Πολιτεία. Καμιά κουβέντα για τριπλασιασμό του πόρου, για φόρο στερεών καυσίμων (τζάμπα και πάλι ο λιγνίτης σε ΔΕΗ και ιδιώτες ! ), για αναδρομικές οφειλές από εξωτερικό κόστος κλπ.

Αν φεύγοντας η ΔΕΗ από εδώ αφήσει μια κατεστραμμένη περιοχή, μικρή σημασία θα έχει αν οι τρύπες θα είναι ιδιωτικές οι δημόσιες…

Εν κατακλείδι, στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις της Κοζάνης, αλλά όχι τα ψηφίσματα καθ’ υπαγόρευση κυβερνητικών  παραγόντων και συνδικαλιστών, που επιχειρούν να μείνουν στον αφρό, αποσείοντας ευθύνες και σερβίροντας μια από τα ίδια.

 

1. Για το θέμα του κανονισμού λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου. Ένας κανονισμός ευρείας αποδοχής είναι προς όφελος του οργάνου αλλά και των δημοτικών παρατάξεων. Για το λόγο αυτό έπρεπε να προηγηθεί ουσιαστική διαβούλευση μεταξύ των παρατάξεων και σύνθεση των απόψεων. Δυστυχώς αυτό δεν έγινε και ως και τούτου ο εκπρόσωπος μας Λ. Ιωαννίδης καταψήφισε την πρόταση που κατέθεσε ο πρόεδρος κ. Φλώρος.  Ας το καταλάβει επιτέλους η πλειοψηφία ότι το Δημοτικό Συμβούλιο δεν είναι ιδιοκτησία καμιάς παράταξης.

 

1. Για το 6^ο θέμα της έγκρισης του οικονομικού απολογισμού 2010 των Παιδικών Σταθμών διαπιστώσαμε πως αν και στην εισήγηση του θέματος αναφέρεται  ότι ο απολογισμός εγκρίθηκε ομόφωνα από το Δ.Σ του Νομικού Προσώπου των Δημοτικών Παιδικών Σταθμών, κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ. Υπήρξαν μέλη που Δ.Σ που εμφανίζονται να συμμετείχαν στη συνεδρίαση και να υπερψήφισαν τον απολογισμό, ενώ στην πραγματικότητα ήταν απόντα ! Καταγγείλαμε αυτήν την – τουλάχιστον – περίεργη κατάσταση και τελικά ο εισηγητής κ. Κυτίδης απέσυρε το θέμα. Θεωρούμε αρκετά σοβαρή μια τέτοια «παράλειψη», που εγείρει θέμα ηθικής τάξης και χρειάζεται μια καθαρή απάντηση

 

 

Ο Νίκος Παπαδόπουλος δεν είναι πια μαζί μας.

Ο Νίκος Παπαδόπουλος δεν είναι πια μαζί μας.

Λίγο πριν φτάσει στα 60 χρόνια έκλεισε τον κύκλο της ζωής του, την οποία  έζησε με εντατικούς ρυθμούς, προτιμώντας πάντα τη ζώνη των «υψηλών στροφών».

Άφησε πίσω τη γυναίκα του Ισμήνη Παναγιωτίδου, το γιό του Ορφέα και πολλές αναμνήσεις σε όσους τον γνώρισαν από κοντά.

Άνθρωπος ευθύς και τίμιος, σύνδεσε τη ζωή του με τον αθλητισμό αλλά και τους κοινωνικούς αγώνες.

Σαν γυμναστής υπηρέτησε με συνέπεια και πάθος το σχολικό αθλητισμό. Παράλληλα υπήρξε ποδοσφαιριστής, προπονητής ποδοσφαίρου και μπάσκετ, ποδηλάτης, σκιέρ, τενίστας. Ήταν σε διαρκή κίνηση. Αγαπούσε τη φύση και το περιβάλλον, το χωριό του (την Καισαρειά), τα ταξίδια που τον πλούτιζαν σε εμπειρίες και γνώση.

Καλός οικογενειάρχης, σύζυγος και πατέρας, γιος και αδελφός.

Άφησε επίσης το στίγμα του ως ενεργός πολίτης. Ασχολήθηκε πολλά χρόνια με τα κοινά, συμμετείχε στην ΕΛΜΕ «τον παλιό καλό καιρό». Έδωσε  «το παρών» και στους πολιτικούς αγώνες, διατηρώντας πάντα την αυτονομία της σκέψης, χωρίς να περιχαρακώνεται σε βολικές προσεγγίσεις.  Δεν τον έπεισαν τα κόμματα και τα τελευταία χρόνια ακολουθούσε το δρόμο του μοναχικού καβαλάρη. Αρθρογραφούσε τακτικότατα στα ΜΜΕ της Κοζάνης για διάφορα θέματα, τοπικά και μη.  Στη Δημοτική Κίνηση ήλθε σχεδόν από την αρχή και βοήθησε, διατηρώντας παράλληλα την κριτική του ματιά.

Ευθύς και απλός στο λόγο του, μερικές φορές σκληρός και αμετακίνητος, δεν χάριζε κάστανο δεξιά και αριστερά.

Μπορεί κάποιοι να διαφωνούσαν με τις απόψεις του (ο λόγος πάντα έχει και αντίλογο) , αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο Νίκος έλεγε πάντα με παρρησία τη γνώμη του, δημόσια και ιδιωτικά, χωρίς να μασάει τα λόγια του.

 

Όσοι γνωρίσαμε από κοντά το Νίκο δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε χτες το μεσημέρι ότι πέθανε ένας άνθρωπος πιστός στην προπόνηση  και την υγιεινή ζωή. Δυστυχώς τον πρόδωσε η καρδιά του και έπαθε ξαφνικά ανακοπή λίγο πριν μπει στον αγαπημένο του χώρο, το γυμναστήριο

 

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.